Domaine La Barbe al voor de opening drukbezocht!
We zijn nog (lang) niet open, maar La Barbe is nu al erg populair! In de afgelopen weken hebben we wederom veel bezoek gehad. Zo werden we tijdens een romantisch momentje in het meer verrast door twee wandelaars. Enthousiast riepen zij 'Joehoe, joehoe, joehoe'. Wij verkeerden nog een beetje in de 7e hemel, maar toen er werd geroepen 'Ik ben José' stonden we weer met beide benen op de grond en realiseerden wij ons dat de buren van onze buren er aan kwamen lopen. Hun bezoek was erg gezellig! In de paar dagen dat zij bij ons waren hebben we erg gelachen en eveneens lekker gegeten.
Kort daarna kwam de moeder van Femie. Samen met haar zus Truus en hun vrienden Kees en Annie waren zij in één dag van Sneek naar ons gereden..... Bijna 1500 kilometer en dan ook nog eens enthousiast de auto uitstappen! Na enkele dagen werd het 'feest' helemaal compleet toen Hans en Lisette ons ook nog eens vereerden met een bezoek. In totaal waren we op dat moment met z'n achten, deels kamperend in het huis en deels kamperend in de caravan (H+L). Alles verliep wonderwel goed en het enige minpuntje was dat we enkele keren de afvoer moesten ontstoppen. Het 'systeem' was kennelijk niet in staat om deze hoeveelheden te verwerken. Aandachtspuntje voor de verbouwing...........
Met de vele handen die aanwezig waren is wederom veel werk verricht, binnen en buiten. Kortom, onze dank aan iedereen (Dit overigens nog los van de gezellige avonden waar wij natuurlijk ook zeer van hebben genoten)!
Nadat iedereen was vertrokken was er voor even weer die serene rust die, zo hebben we dat inmiddels ontdekt, ons 'landgoed' kenmerkt. In afwachting van de volgende gasten genieten we daar van.
Nog maar even!
Het einde van de maand augustus komt in zicht! Dat houdt in dat er veel gaat veranderen. Om te beginnen gaan we over 1 1/2 week terug naar Nederland. Vanaf 3 september gaat Femie starten met een nieuwe opdracht en Albert heeft die maand ook allerlei 'zakelijke' verplichtingen in Nederland waardoor hij (deels) in Nederland moet verblijven. Vervolgens wordt het wel een beetje raar: Femie blijft in Nederland en Albert gaat weer terug om de voorbereidingen voor de verbouwing te regelen (en hopelijk daarna de daadwerkelijke verbouwing te coördineren). Voordat het zover is is er het nodige sloop- en opruimwerk te verrichten dus hij hoeft zich niet te vervelen.
Huisdieren!
Op en rondom de boerderij zitten veel dieren. Van zeer mak (onze huiseend 'madame Darré') tot zeer schuw (het reetje). Achtereenvolgens foto's van een echt groene kikker, onze huiseend, één van de vele roofvogels (is het een wouw of een buizerd?), een ree en de boerenzwaluwen op onze electriciteitsdraden.
Fotoselectie 2
Fotoselectie 1
Bezoek!
De afgelopen weken zijn we een paar keer verrast met bezoek. De primeur hadden Michiel en zijn gezin. Het tweede weekend dat wij er waren kwamen zij genieten. Het was erg gezellig en Lucy en Eline hebben prachtige wandschilderingen gemaakt.
Daarna was het de beurt aan Femie haar zus Trui en haar vriend Tom. Zij hebben werkelijk bergen met werk verzet in de tuin. Sinds hun bezoek kunnen we vanuit het huis het meer weer zien. Daarvoor was het wel nodig om het nodige snoeiwerk te verrichten. Inmiddels bezitten we dan ook een bostrimmer, een kettingzaag en een heggeschaar, allen op benzine want voor elektrische apparaten zijn de afstanden gewoon te groot.
Hoogtepunt van het bezoek van Tom en Trui was het dorpsfeest in een plaatsje vlakbij: Lunax. Van 23.00 uur tot omstreeks 04.00 uur hebben we daar staan dansen op straat. De band was werkelijk geweldig en ze vonden het ook leuk dat er zo enthousiast werd gereageerd op hun muziek.
Inmiddels hebben we ook bezoek gehad van Anne, Thijs en hun hond Max. Ook zij hebben bergen werk verricht en eveneens het nodige snoeiwerk verricht. Ook hebben Anne en Femie het huis en in het bijzonder de vloer nog eens onderhanden genomen. Monnikenwerk! Max was in eerste instantie wat onwennig, maar na een dag had hij zijn draai wel gevonden en voelde zich heer en meester rondom de boerderij.
Op de laatste dag van het bezoek heb ik met Thijs palen in de grond gezet voor de bevestiging van een ketting voor onze toegangsweg. De plaatselijke vissers maken graag gebruik van die mogelijkheid om dicht bij het water te komen, maar het is wel storend. Inmiddels hangt er een stevige ketting en is de rust weergekeerd.
Abonneren op:
Posts (Atom)




