Zomaar een ochtend

Vandaag is het 25 oktober, de dag dat we omschakelen van zomer- naar wintertijd. Vanochtend werd ik (Albert) wakker bij, zoals het mooi heet, het gloren van de de dag. Zo rond 8.00 uur komt de zon hier op en gaat mijn biologische wekker af. Echt accuraat is deze nog niet (ik word meestal tussen 7.15 en 8.00 wakker), maar het begint er op te lijken. Daarbij maakt het overigens niet uit hoe laat ik hier naar bed ga, ik word 's morgens altijd rond dezelfde tijd wakker. Loekaa wacht op dat moment en het vreemde is dat ik me slapend kan houden, maar hij het exact doorheeft dat ik wakker ben. Sinds een aantal maanden heb ik de gewoonte om 's ochtends eerst met Loekaa te gaan wandelen en dat is echt genieten. Zo ook vanochtend. De luchten zijn al een aantal dagen zeer helder en de dageraad is knisperend fris. Een soort wintersportgevoel krijg je als je buiten loopt. Het was al licht toen we vanochtend buiten liepen, maar de zon zat nog achter de oostelijke heuvelrug. Daarentegen zag je de boerderij van de ex-burgemeester op de westelijke helling al baden in het gouden ochtendzonlicht. Al lopende zie je dan de zongrens langzaam verschuiven en naar onze plek toe komen. In de tussentijd geniet Loekaa van alle (nieuwe) sporen en luchtjes op het land en rent door het hoge gras gras dat nog nat is van de dauw. Zijn manier om zich even op te frissen! Ik geniet. Van Loekaa, van de nevels op het water van het meer, van de frisse lucht, van de grote variëteit aan vogelgeluiden, van de roodgekleurde Pyreneeën en van mezelf. Al lopende realiseer ik me namelijk dat ik hier geen ochtendhumeur heb, integendeel ik heb echt zo'n Carpe Diem gevoel. Nooit geweten wat dat was en ook niet verwacht dat ik dat ooit zou hebben!