Bijzondere gast: De zwarte ooivaar

De hoeveelheid (in het wild levende) dieren hier is indrukwekkend: De rijke variatie en hoeveelheid vis in het meer, de diversiteit van het lopende spul en last but not least de vogelpopulatie. Iedere dag zijn er weer verschillende fluitconcerten met hoogtepunten in de vroege ochtend en bij zonsondergang. Er zin heel veel verschillende soorten en we zijn druk aan het leren en lezen om de verschillende soorten te kunnen herkennen. Met hulp van diverse gasten lukt ons dat steeds beter en weten we inmiddels dat o.a de volgende soorten hier te zien zijn: Reigers in alle soorten en maten (blauwereiger, purperreiger, kleine en grote zilverreiger), roerdomp, groenling, roodborstje, roodstaart, boerenzwaluw, puttertje, klauwier, groene specht, bonte specht, Vlaamse gaai, hop, bijeneter, havik, buizerd en wouw.

Vandaag kwam daar nog een bijzondere gast bij. Vanochtend zaten er zwarte ooievaars aan het meer, ook hier zijn deze beesten zeldzaam. Evenals de kraanvogels die gisteren over kwamen vliegen. De foto is niet van mij, ik heb 'm van gevonden op internet. Ik ga nog een poging doen om zelf een foto te maken.

Zomaar een ochtend

Vandaag is het 25 oktober, de dag dat we omschakelen van zomer- naar wintertijd. Vanochtend werd ik (Albert) wakker bij, zoals het mooi heet, het gloren van de de dag. Zo rond 8.00 uur komt de zon hier op en gaat mijn biologische wekker af. Echt accuraat is deze nog niet (ik word meestal tussen 7.15 en 8.00 wakker), maar het begint er op te lijken. Daarbij maakt het overigens niet uit hoe laat ik hier naar bed ga, ik word 's morgens altijd rond dezelfde tijd wakker. Loekaa wacht op dat moment en het vreemde is dat ik me slapend kan houden, maar hij het exact doorheeft dat ik wakker ben. Sinds een aantal maanden heb ik de gewoonte om 's ochtends eerst met Loekaa te gaan wandelen en dat is echt genieten. Zo ook vanochtend. De luchten zijn al een aantal dagen zeer helder en de dageraad is knisperend fris. Een soort wintersportgevoel krijg je als je buiten loopt. Het was al licht toen we vanochtend buiten liepen, maar de zon zat nog achter de oostelijke heuvelrug. Daarentegen zag je de boerderij van de ex-burgemeester op de westelijke helling al baden in het gouden ochtendzonlicht. Al lopende zie je dan de zongrens langzaam verschuiven en naar onze plek toe komen. In de tussentijd geniet Loekaa van alle (nieuwe) sporen en luchtjes op het land en rent door het hoge gras gras dat nog nat is van de dauw. Zijn manier om zich even op te frissen! Ik geniet. Van Loekaa, van de nevels op het water van het meer, van de frisse lucht, van de grote variëteit aan vogelgeluiden, van de roodgekleurde Pyreneeën en van mezelf. Al lopende realiseer ik me namelijk dat ik hier geen ochtendhumeur heb, integendeel ik heb echt zo'n Carpe Diem gevoel. Nooit geweten wat dat was en ook niet verwacht dat ik dat ooit zou hebben!

En nu de buitenzijde

De verbouwing van de gites vordert gestaag. Nu de binnenzijde min of meer klaar is ( alleen de entree moet nog afgewerkt worden en vervolgens de electra en de keukens) gaan we ons (c.q. de aannemer) bezighouden met de buitenzijde. Bijgaand een paar foto's van het nieuwe stucwerk en het balcon/trap in aanbouw.

Herfst? Nazomer!

Terwijl Nederland net z'n eerste herfststorm heeft gehad is het hier bladstil. Daarbovenop is het warm, erg warm. Vandaag, 6 oktober, was het op het hoogtepunt 27 graden! En dat zonder een zuchtje wind. Normaal gesproken zorgt de wind juist voor verkoeling, maar nu was het eigenlijk wel prettig dat het niet waaide. Natuurlijk wil ik niemand jaloers maken, maar toch........het is/was genieten. Uiteraard voor zolang het duurt (sinds vrijdag en misschien nog een paar dagen). De vogels genieten overigens ook van dit mooie weer. Naast het feit dat zij hun best doen om het mooist te fluiten proberen zij zich ook te profileren door op fotogenieke plekken te gaan zitten. Zoals dit roodstaartje bij zonsondergang. Daarnaast een beeld van het meer aan het eind van de middag.