Gezinsuitbreiding bij de familie Haas

Zondagavond was Loekaa ineens erg actief. Even daarvoor hadden we een haas gezien die wel heel relaxed het hazenpad koos. Loekaa ging niet op die (grote) haas af maar liep te snuffelen in het gras. Even later bleef hij op één bepaalde plek staan en was onze aandacht uiteraard ook getrokken. In het gras, nauwelijks waarneembaar door de goede schutkleur, lagen 2 mini-haasjes. Ze hielden zich doodstil en hoopten uiteraard niet ontdekt te worden. Helaas voor hen heeft Loekaa een zeer goede neus en ik kan me voorstellen dat ze echt zijn geschrokken van zo'n grote hond. Nadat we Loekaa bij hen weggehaald hebben was het voor ons mogelijk om ze eens goed te bekijken. Ik geloof niet dat ik ooit zo'n klein haasje heb gezien, echt heel schattig en ook heel rustig. De foto's laten zien hoe goed verstopt ze waren en ook hoe klein ze waren. Na een korte bestudering hebben we de haasjes weer terug in het lange gras gezet en overgelaten aan de zorg van de ongetwijfeld verontruste moeder. 15 minuten later was de familie haas verdwenen en ook de dagen daarna hebben we ze niet meer gezien. Helaas, maar wel beter voor de familie Haas.