De trouwe lezer/volger van dit blog zal het zeker gemerkt hebben: Er was een tijd niets te melden. Niet dat we stilgezeten hebben, integendeel, maar de ontwikkelingen waren niet echt positief. Kennelijk is het onvermijdelijk, maar ook wij werden geconfronteerd met het feit dat er in vooroordelen kennelijk een kern van waarheid zit. De afgelopen periode werden we nl. geconfronteerd met een aannemer die er een potje van maakte. Ineens was er niemand meer aan het werk in ons huis, terwijl de werkzaamheden nog niet af waren. Deze aannemer, Les Maçons Gascon uit Lourties-Monbrun, is ook niet meer teruggekomen met zijn mensen. Hij wilde eerst meer geld en anders zou hij niet terugkomen voor het huis noch voor het afwerken van het zwembad en de appartementen. Tsja, daar zit je dan in Nederland met iemand die je het liefst persoonlijk zou bezoeken....... Om een lang verhaal kort te maken: Na veel gemail zijn we geen stap verder gekomen en de “zaak” is door ons overgedaan aan een advocaat. Deze advocaat, Nederlandstalig maar wel ervaren in en gekwalificeerd voor Frankrijk, heeft inmiddels een ingebrekestelling verstuurd. Nu is het afwachten en hopen dat de aannemer reageert anders rest ons niet anders dan de weg naar het gerecht. Zoals veel zaken gaat dat dan veel tijd en geld kosten en daar zitten we natuurlijk niet op te wachten.
Ondertussen genieten we wel van ons mooie stekje en vertrouwen wij er op dat het, linksom of rechtsom, uiteindelijk allemaal wel weer goed komt. Ook zullen we de komende periode weer meer toevoegen aan deze weblog.
Nu we weer voor enige tijd in LA zijn, hebben we ons wagenpark even uit de stalling gehaald. Het is altijd prettig te weten dat de trekker het doet. Ik moet zeggen dat hij ons de laatste tijd niet in de steek laat. Aanvankelijk hadden we een probleem met het starten maar sinds er een nieuwe accu in zit is dit verholpen.
Iets anders is de Renault 4. Deze is ooit gestald (ruim een jaar geleden) en sindsdien is hij niet meer aangeraakt, laat staan dat de motor heeft gedraaid. Vandaag hebben we de doeken er maar eens afgehaald en, voordat we de accu aan de lader gingen zetten, hebben we 'm even geprobeerd. Tot onze grote verbazing was het (bijna) starten en 'lopen'. We hebben toe snel maar een ritje gemaakt en genoten van dit 'echte' autorijden. Voor Loekaa was het wel even wennen en bij een plotselinge remmanoeuvre zat hij pardoes bij Femie op schoot!. Bijzonder detail is toch wel het dashboard: De kilometerteller gaat wel tot 140 (de auto overigens niet). Bijgaand een paar foto's!
